Allah’ın ve Resulünün selam ve bereketi üzerinize olsun Ben zikirle tanışmadan önce Allah’ın bir ayeti ile ilk tefekkürüme başlamıştım. Bu dünyada kör olanlar ahirette de kör olacaktır. Bu ayet beni çok düşündürdü. Evet marifetteki gibi bir Allah bize zikirden önce hiç anlatılmadı ama bu dünyada kör olan gözleri görmeyen ama kulları için de demiş olamaz bunu başka bir anlamı olmalı diye düşündüm. O zamanki aklımla üçüncü gözümü bulmaya açmaya çalıştım. Metafizik çalışmaları, çakra çalışmaları, beyin gücü, secret tüm yollarda birer tur dolandım. Aradığımı bulamadım. Güvenli de değildi. Astral seyahat denemeleri, kaşık bükme çalışmaları vs vs vs... Düşünemedim. Kaşık büktüğümde, kumandayı beyin gücümle kendime getirdiğimde, eşyaya hükmettiğimde Allaha nasıl bir yakınlık kurabilirdimki. Sonra dedimki böyle olmayacak. Zikir çekilmesi gerek. Ama hangi zikir. Milyon tane tavsiye var. Başladım esmalara. Huzurlu değilim, dahası evde yürürken ensemde biri var hissi, korkular başladı. O zaman Spirituel gücümü attırayım dedim çarşafın içinde zikir çektim. Her seferinde uyuyup kalıyordum. Uyandığımda sanki etrafımı cinler sarmış gibi bir his. Korku, panik. Allaha böyle gidilmez korkuyla dedim. Şeyh mürşit lazımmış dediler. Zikir çekmek için. Tamam dedim. O tarikate gidicem sen açıksın kapan dediler. Diğerine gidicem şeyh senle görüşmez hanımı görüşecek dediler. Neden ben kadınmışım, şeyhin nasıl bir nefsi var dizginleyememiş benle görüşemiyor. O da olmadı. Birine tövbe verecekmişiz. Ee Allah mı o tövbe edeyim. Ben kendi tövbemi kendim ederim. O olmadı bu olmadı kendi kendime Allaha küstüm. Kötü kulların suçunu ona attım. Öyle de olmadı gidecek kapı yokki başka. Bi gün seccadedeyim. Oda karanlık. Yalnızım. Dua ettim. Senin böyle bir ayetin var. O zaman gözümü açmam lazım kör olamam. O zaman senin bunu öğretecek dosdoğru kullarında var. Ben bulamadım. Ama sen biliyosun kim doğru. Bana buldur. Öğret. Çünkü ben kör olarak huzuruna gelmek istemiyorum dedim. O esnada karanlıkta bilgisayarımın ekranı kendi kendine açıldı. Dua ederken aman dedim virüs mü girdi ne oldu. Duam bitti yüzümü gözümü sildim ve baktım bilgisayarıma. Kırmızı güllü bir sayfa açılmış. Allahın ve Resulünün Selam ve bereketi üzerinize olsun ey hane halkı yazıyor. Anam dedim bu ne. Hemen okumaya başladım. Aradığım şeyler yazıyor. Kime tövbe vericez diye bakındım. Şeyh kim diye bakındım. Gıcığımya artık böyle şeylere. Yok. Bulamadım. Ziyaretçi defterine baktım. Herkes evliya hayatı yaşıyo buldum buldum diye hem ağladım hem okudum. Zikre baktım tövbe salavat 11 ihlas 1 fatiha hediye tevhit. Kısacık. Günde iki kez Gece yarısı olmasına rağmen hemen sağı solu aradım. Buldum diye bağırarak. Çünkü bu arayışlarımda onları da sürüklüyodum. Hadi şunu yapıyoruz hadi bunu yapıyoruz diye. Aradığım hazineyi bulmuştum. Dosdoğru yolunu Allahın. Kulların uydurduğu değil Allahın istediği, Resulün öğrettiği yolu. Hamdolsun bulduran Allahımıza. Zikre başlar başlamaz verilen huzur hergün daha da katlanarak arttı. Bu zikri yapan herkese çok cömert Rabbimiz. Veriyor. Vermek için kullarını bekliyor. Siz almak için daha neyi bekliyorsunuz....

Allah'ın ve Resulunun selam ve bereketi üzerinize olsun Üveys Veysel Karane zikri Kur'an'da tarif edilen Allah'ın biz kullarından istediği tevhid zikri, huzurun mutlulugun adresi, hayatınızın nasılda iyiden güzelden yana degiştigine bizzat yaşayarak şahid olacaksınız dahada önemlisi Allah'ı ve Resulunu aşk ile sevmeyi öğretiyor, yaşa ve gör diyoruz. Üveys Veysel Karane zikri ile hayatımızda öyle muhteşem gğzellikler yaşadık ki bunu anlatmaya ne saatler yeter,nede aylar... Yaşamaya da devam ediyoruz hamd olsun Rabbimize. Şanlı Resülümüz ne buyuruyor du Nefsini bilen Rabbini bilir. İşte tevhid zikri ile nefsimizi gördük bildik ve yine tevhidle düzeltmeye çalışıyoruz inşallah. Nefsi gizli ininden çıkaracak tek güç Rabbimizin izniyle tevhit tir. Öyle sayılı esmalarla,dualarla kendini aşikar edecek hilelerini tuzaklarını fark ettirecek degildir. Tevhit olmadan olmuyor. Nefsin türlü türlü tuzakları hileleri vardır. İşte bunları farkedip düzeltmek Akabinde kuran ahlakı ile ahlaklanma ancak tevhitle mümkündür. Gel güzel kardeşim sen de bu güzellikleri yaşa ve gör. Allah'ın nasıl ADALETLİ sevgi dolu merhametli bir Allah olduğunu....

Allah'ın ve resulunun selam ve bereketi üzerinize olsun Ben Duygu üveys. Zikre başlayalı yaklaşık 5 yıl oldu O kadar çaresiz ve aciz bir haldeydim ki ancak yaşayan beni anlar. Her türlü yolu denemiş gitmedigim hacı,hoca muskacı vs. Kalmamıştı. Zikrimizle internet üzerinden tanıştım. Çaresiz kalıp Rabbimin şu şekilde dua ettirdiği bir an da ;Rabbim dedim yok mu senin şöyle bir zikrin duan ayetin ki, okuyayım da tüm sıkıntılarım bitsin gitsin. Bu duayı etmemle İnternete girip zikrin karşıma çıkması aynı anda oldu hamd olsun alemlerin rabbi olan Allah'ıma. Tüm sıkıntılarınzn çözümü için bu zikri yapın yapıyordu. Bir öğretmen kardeşimiz sayfasında paylaşmış meğerse, Telefon numarası vardı aradım Bendeki kafa tabi o sıralar yine hoca hacı zihniyeti bana dedi ki ne sıkıntın var kardeşim? Anlatmaya başlayınca bana dedi ki sen sadece Sabah ve akşam bu Zikri başka hiçbir şey yapma yaşa ve gör dedi Rabbim sonsuz razı olsun bir de öğretmen seçmem için beni yönlendirdi. Her yolu denemiştim dedim son çare bunu da yapayım Allah büyük dedim Daha başlamaya karar verdiğim andan itibaren öylesine Bir huzur verdi ki Rabbim sizlere anlatamam.ancak yaşanır. Bu Yolda doktorların teşhis koyamadığı tüm hastalıklarımı tüm rahatsızlıklarımı almakla kalmadı zikre girdiğimde öğrendim ki musallatım varmış bunlar dahil maddi manevî ne türlü sıkıntım varsa hepsini aldı almaya da devam ediyor hamd olsun Sabah akşam bu kısacık zikirle mi oluyor bunlar demeyin lütfen kardeşlerim yaşayın ve gör sitemizde yazdığı üzere. Resulümüz demiyor mu hem ibadetin az ama sürekli olanı makbuldür Kolaylaştırın zorlaştrmayn sevdirin korkutmayın diye Bunu bile anlayamamşz yıllarca Hamd olsun bu zikirle rabbim yaşatarak öğretiyor bir bir. Böyle Allah sevilmez mi hiç!!! Böyle ümmetinin üstüne titreyen Resulallah sevilmez mi? Bizlere bunun yolunu öğreten Allah'a hamdolsun YAŞA VE GÖR.

Allah'ın ve Resülünün selam ve bereketi üzerinize olsun anlatılmaz yaşanır bu yolun güzelliği sadece en az bir ay deneyin farkı görün zaten öyle bir aşk sevda ki benzeri yok bırakamazsınız tadına doyum olmaz sevmekten kim usanır Rabb'ini Resülünü sevdikçe sevesi geliyor insanın en güzel yol aşkın yolu buyrun sizde ilim sofrasına nâsibi olan alor

Allah'ın ve Resulünün selâm ve bereketi üzerinize olsun, Zikir ile tanışıp yapmak nasip olduktan sonra hayatımda öyle dönüm noktaları, öyle güzellikler oldu ki... Tamamen değişti ve güzelleşti.. Hepsini anlatabilmem mümkün değil ama daha zikrin başında yaşadığım tarifsiz huzuru anlatmak isterim, Çocukluğumdan beri sabahları uyanınca nedenini hiç anlayamadığım göğsümde çok büyük bir acı ile sıkıntı ile uyanırdım, böyle uyanmadığım çok nadirdi sanırım, öyle bir acı ki dakikalarca kendime gelemezdim, Zikri yapmaya başladım ve bu acı geçmiş bi süre fark etmemiştim, fark etmem çok uzun sürmedi, inanamadım, nasıl olur kendi kendine geçmişti, bunun ne kadar değerli olduğunu anlatamam, dünyalar benim olmuştu sanki, ne demek huzurla uyanmak, nasıl büyük nimet hamdolsun... Bu olaya paralel olarak 15 yıl önce annem babam gibi gördüğüm yanında büyüdüğüm Babaannemi doğum günümde kaybetmiştim.. Sonradan farklı şehire taşınmıştık, ağırlaştığını duyunca hemen yanına gittim ama kendinde değildi hiç konuşamadım, Bana o güzel gözleri ile bakamadı hiç, yaklaşık 3 gün nerdeyse hiç uyumadan vakit namazları hariç yanından hiç ayrılmadım, vefat ettiğinde yanındaydım ellerini hiç bırakmadım, Orda kaldığım sürece gelen misafirler; pide yiyip çay içip hiçbir şey yokmuş gibi sohbet ederken günlerce mezarındaydım, en sevdiğimi kaybetmiştim üstelik son anlarında yanında olamamıştım bir defa konuşmuş olsaydım, ona iyi bakılmamıştı, neden daha fazla aramadım sanki diye diye diye kendimi o kadar çok suçlamıştım ki sürekli kabus görüyordum, İçimdeki suçluluk duygusu, gördüğüm kabuslar 12 13 yıl sürdü, son zamanlarda artık bir gün bu duyguların beni öldüreceğini düşünüyordum ve asla geçmeyeceğini, Ümitsizdim bu konuda, Zikre başladıktan sonra önce kabuslar bitti sonra kalbimdeki o kendimi suçlama duygusu gitti, yerini sadece saf sevgiye bıraktı, 12 13 yıl yaşadığım azabın bitmesinin benim için nasıl bir şey olduğunu anlatamam mucize gibi bir şey.. Tekrar nefes aldım,.. Aslında bir çok noktada Zikir ile tekrar hayata döndüm.. elhamdülillah.. Sevgiden ibaret olan bu yol öyle güzel ki, tüm kardeşlerime nasip olsun inşallah...

Allah’ın ve Resul’ünün selam ve bereketi üzerinize olsun. Üveys veysel Karane zikri ile hayat buldum. Evime, aileme huzur geldi. Korkularım ve bi çok hastalıklarıma şifalar verildi. Rabbimin ve Resülümün sevgisini yaşadıkça kendimin değerli olduğunu hissettim. Otobüse dolmuşa bindiğimde herkese bağırarak söylemek istedim bu zikri yapın sevgiyi yaşayın ve görün diye. Kendinize bir şans verin ve mutlaka zikrimizi yapın yaşayın ve görün inşallah. Sevgiler.

Ben bu zikre 2017 yılından beri devam etmekteyim. Saymakla bitmez lütuflar yaşadım. Saymakla bitmez kolaylıklar, yardımlar geldi Rabbimizden. En son yaşadığım durumj anlatmak isterim. Bu ay mecburi harcamalarımız çok oldu. Eşime dedim ki Allah bize yardım eder. Ne zaman yardım etmedi ki.. nasıl olacak diye düşünürken eşim işten eve gelince promosyon yattığını, patronunun tüm çalışanlara içinden geldiği için böyle bir şey yaptığını söyledi. Nasıl sevindim ve birkez daha dedm ki “sana dua etmekle de ey Rabbim, hiçbir zaman bedbaht olmadım” 😍yaşayın ve görün. Allah zikreden kulunu asla darda bırakmıyor. Bu anlattığım güzel şey yaşadığım yüzlercesinden biriydi.

Allah’ın Resûlünün selâmı, ve bereketi üzerinize olsun. Hayatımın en sessiz, en derin anlarından birinde dilimden dökülen bir kelimeyle her şey değişti: “Lâ ilâhe illallah.” Bu kelime öyle bir kelime ki, ne sadece bir ses, ne de bir alışkanlık… Bu kelime, varlığın özünü, ruhun özlemini, kalbin en derin haykırışını taşıyor. Zikirle yaşamaya başladığımda, anladım ki bu söz, sadece dillerde değil, kalplerde yankılanmalı. Her tekrarında, insanın içindeki putlar yıkılıyor; korkular, hırslar, benlik duvarları eriyor. “Lâ ilâhe illallah” dedikçe anladım ki, gerçekten hiçbir ilah yoktur O’ndan başka. Ne güçte, ne parada, ne insanda, ne makamda… Tüm sahte dayanaklar bir bir yıkılıyor ve geriye yalnızca Rabbimin kudreti, rahmeti ve birliği kalıyor. Bu tevhid zikriyle birlikte Rabbimi tanımaya başladım. O’nu tanımak, sadece bilmek değil; O’nun varlığını her nefeste hissetmek, her olayda hikmetini görmekmiş. Artık biliyorum ki, tevhid sadece sözle değil, hâl ile yaşanır. Kalbin attığı her vuruş, “Lâ ilâhe illallah” demeye başladığında insan gerçek anlamda diriliyor. Resûlullah’ı öğrendikçe bu sözün ne kadar büyük bir emaneti olduğunu idrak ettim. O, tevhidin yaşayan örneğiydi; her haliyle “Lâ ilâhe illallah”ı yaşadı, yaşattı. Onu sevmek, onun davetine kulak vermek, bu kelimenin manasını kalbinde taşımaktır. Artık biliyorum ki zikir, bir hatırlayış değil, bir diriliştir. “Lâ ilâhe illallah” ile gönlüm arındı, yolum aydınlandı, Rabbime olan yakınlığım derinleşti. Rabbim bizi bu kelimenin nuruyla yaşayan, onunla ölen, onunla dirilen kullarından eylesin.

Allah'ın, Resulünün selâm ve bereketi üzerinize olsun. Ben bu muhteşem, sevgi dolu, güzelliklerle dolu yolu tanıyalı 1-1,5 yıl oldu. Zikirden önce türlü türlü korkularım, sıkıntılarım vardı. Hiçbir şeyden lezzet almaz, dünyaya keşke gelmeseydim derdim. Hayata karşı hep bakış açım isyankârdı açıkçası. Kendimden, insanlardan nefret ederdim. Başıma hep kötü şeyler gelicek diye söylenirdim, zanda bulunurdum. Anksiyetem ileri düzeyde vardı, çok takıntılıydım, obsesif kompulsif bozukluğu deniliyordu: Psikoloğa da gitmiştim, bir sonuç vermemişti. Daha da kötü olmuştum. Zikirle tanışmam ise şöyle oldu; günler günleri böyle kovalarken, üniversite sınavı sonucumun kötü gelmesi ve takıntılarım yüzünden zor bir durumdaydım, her gün ağlıyordum. O anlarım, imtihanım beni Rabbimize yönlendirdi. Dert diye sandığım aslında bana dermanmış. Her gün Rabbimize namaz kılıp dua ediyordum. Bir baktım dert sandıklarım uçup gitmiş. Sonra Kur'an okumaya (Türkçe mealini) başladım. Okurken Rabbimi sevmeye başladım. İlk Rabbimi sevmem Kur'an okumamla başladı. Sonra günler geçtikçe Rabbime sevgimi ispat etmem gerek diye düşündüm. Bir gün namazda gönlüme bir cümle düştü: "Rabbini tesbih et" diye. O gün anladım ki Rabbimi zikrederek sevgimi ispat edebilirim. Ve hangi zikri çeksem diye düşünmeye başladım eskiden annemin de çektiği Üveys Veysel Karane zikrini gönlüme düşürdü Rabbimiz. O günden beridir çekiyorum, izin veren Rabbime hamdolsun. Bu zikri çekmeye başladığım andan itibaren inanılmaz huzurla doldu içim. Ve yine bir kez daha anladım ki Rabbime sevgimi ispat edebileceğim zikir bu zikir, kalbim mutmain olmuştu. Çekerken öyle mutlu, huzurlu oluyordum ki dünya yansa umrumda olmazdı, hep Rabbimin huzurunda olmak istiyordum, O'na, her ann O'nu sevdiğimi söylemek istiyordum. Zikirde ilerledikçe Rabbimi gerçek anlamda tanımaya başladım, tanıyorum zannediyormuşum meğersem bildiklerimle hiç alakası yokmuş. Rabbimizin ne kadar merhametli, bizlere düşkün olduğunu, sevdiğini gördüm. Rabbimizi tanıdıkça daha da çok sevmeye başladım. Bu zikirle en başta söylediğim korkularım, hastalığımı, anksiyetemi aldı Rabbimiz hamdolsun. Bu zikirle o kadar güzellik yaşattı ki Rabbimiz yazmaya kalksam sayfa yetmez. Hamdolsun sayısız sınırsız kez Rabbime. Sayısız sınırsız kez şükürler olsun. Benim hikayem böyleydi canım kardeşlerim🥰 Gelin, sizler de çekin bu muhteşem zikri❣️ Bir sürü güzellik yaşayın, hayatınız hep mutluluk içinde geçsin 🌸 Rabbimizi, O'nun istediği, emrettiği gibi zikredin. Sevin Allah'ı, O sizi zaten çok çok seviyor ve sevginizi ispat edin, sevgi ispat ister 😍🌹

Allah’ın ve Resul’ün selam ve bereketi üzerinize olsun sevgili kardeşlerim Sürekli hastalandığım ve ilaç içmeye maruz kaldığım için artık son 1 senem midemdeki korkunç ağrılarla geçiyordu.O kadar kötüydü ki ne yesem ne içsem dokunuyordu.Mecbur ilaç içmek zorunda kaldığımda midem sanki patlayacakmış gibi olup hayatımı zindana çeviriyordu.Kaç kere doktora gidip gerekli tetkikleri de yaptırsam doktor da şaşırıp hiç bir şey bulamıyordu.Artık vücudumun ilaçlara reaksiyon vermesinden dolayı çok zorlu bir hayat mücadelesi veriyordum.O süreçte bulantılarım,halsizliklerim,sancılarımda artmaktaydı.En son 1 hafta artık dayanılmaz ağrılar çekmekte,sürekli baş dönmesi,tansiyon düşüklüğü yaşamaktaydım.Ne yesem kriz geçirerek mide ağrısı yaşadığım için doktorum hemen hastaneye gelmememi ve midemden parça alınması gerektiğini söyledi.Operasyona gideceğim akşam,masada otururken Rabbime dua ediyordum,korkmuyordum daha önce zikirdeyken 3 kanserimi alan ve doktorlarla bu konuda muhatap bile etmeyen Rabbime güvendim.Masada otururken tansiyonum düştü,gözlerim karardı ve içimde bişey aktı sanki,ağrıları saymıyorum bile. İç kanama geçiriyormuşum,bayılmıştım.O an derin bir uykudaydım sanki ve her yer kapkaranlıktı rüya görüyordum aslında.Bana kocaman ışıklı yazılarla ‘’kansersin’’,altına ‘’yeniledik’’, altına da ‘’umutlu ol’’ yazdılar.Sonra birden korkunç bir acıyla uyandım.Ve tekrar o acıyla bayıldım.Tekrar rüya görüyordum bir ben vardı ölü şekilde yatan ve diğer ben ise ayakta sapsağlam.O sapasağlam olan ölü olan bedenimden çürümüş mideyi aldı attı ve yeni bir mide taktı.Sonra o ölü olan uyandı.Ve şöyle seslenildi; ‘’Dikkatli ol ve mideni yorma doktora git ve dediklerine uy’’. Sonra kalktım tenimde bir bıçak darbesi ve ölüyorum sandım inanamadım.Halbuki bu benim 4.kanserimdi. Daha 28 yaşındaydım. Ertesi gün hemen doktora gittim ve bütün tetkikler yapılmıştı.Anlattıklarınız kanserden şüphelenmemizi sağlarken nasıl olurda tertemiz bir mideniz olabilir dedi doktor.Raporlara inanamadı.Sadece bana bir ilaç listesi verdi rahatlamam ve şikayetlerimin dinmesi için.Diyemedim ki dün manevi ameliyat oldum.Ama bana doktora git dedikleri için de gittim.Doktorun bana verdiği diyet listesi mide ameliyatı olduktan sonra verilen listeymiş şok oldum.1 hafta gerçekten ameliyat olmuş gibi ağrı çektim.Eğilemedim,yatarken zorlandım.İlaçlarla ve diyetle toparladım.Şimdi yeniden doğmuş gibiyim.Onca zaman doktorlara hiç bir şekilde filmlerde ve araştırmalarda Rabbim bunu göstermedi ama bana o hali yaşatıp benim hamd etmemi istedi.Çünkü biliyordum ki Rabbim bana zulm etmezdi ve kader değişmezdi. Kazanın hafifletilmesi işte o muazzam güç.Bu süreci de ‘’hamd edin ki nimetlerimi arttırayım’’ diyen Rabbimin isteği üzerine olmaya gayret etiğim için bana yaşattı.Yani yine benim iyiliğim ve kazanmam için.Böyle Allah sevilmez mi? Çok sevilir.