Allah'ın ve Resulü'nün selam ve bereketi üzerinize olsun🌹 Daha önce Kuran-ı Kerim'i arapça ve türkçe olarak ayrı ayrı okurdum. İlk defa Rabbim kendi istediği gibi bir ayet arapça,bir ayet türkçe okumayı nasip etti ki neden böyle okumamızı istediğini yaşatarak öğretti çok şükür. Daha önce okuduklarımdan farklı olarak ayetleri hissettim sanki. Ayrıca okumam bittikten sonra birden şu düşünceyi verdi Rabbim kalbime, ben daha önce de zikir çekiyordum fakat hiç böyle çekmemiştim, daha önce de namaz kılıyordum fakat bırakmıştım çünkü niyetim yanlıştı. Allahla bir buluşma olarak görmüyordum namazı, ibadet etmek olarak görüyordum. Lakin intihar girişimimden sonra öğretmenimin değişmesiyle zikrim,namazım,kalbim değişti hamdolsun. İntihar girişimimin sebebi, bir çok sebebi var tabiki fakat en ağır basan sebebi şuydu; yaşadığım, gördüğüm pis şeyler bana Allah'ın yarattığı bu dünyada olamaz gibi geliyordu. O kadar çok beni üzen, gözüme kalbime ruhuma kötü gelen olayları en sevdiklerim, en güvendiklerim, annem babam tarafından yapıldığına şahit oldu ki gözlerim, ağlayarak ilaçları içmeye çalışırken " Rabbim ben bu dünyada çok yalnızım çok kötü hissediyorum kaldıramıyorum nolur beni yanına al nolur nolur... " diye yalvarıyordum. " anneme bile güvenemezken şüphesiz tek güvendiğim sensin Rabbim beni huzuruna al benim kalbim bu pis dünyayı kaldırmıyor beni huzuruna al ki huzur bulayım" diyordum çok fazla. Farkettim ki Allah'tan o zaman o şekilde dilediğim huzuru, o bana zikir ile vermiş. O zaman duamda tarif ettiğim dilediğim huzuru şuanda yaşıyorum çok şükür. Allah'ın yanımda olduğunu beni koruduğunu hissediyorum. Ben dua ederken hiçbir zaman "Rabbim bana şu eşyayı almayı nasip et" dediğimi hatırlamıyorum, içimden hep şu geliyordu " Rabbim sen beni şeytanla bir an olsun başbaşa bırakma, hep ama hep yanımda ol beni koru Rabbim". Allah o kadar yüce o kadar merhamet sahibi ki amellerin niyete göre olduğunu yaşatarak gösterdi. Ben Allah'a isyan etmemiştim, sığınmıştım ona nazlanmıştım. O her şeyin en doğrusunu en güzelini bilen Allah ki bana izin vermedi artı olarak onu kalbimle zikredebilmeyi nasip etti,huzuruna davet etti,ilmimi rüyalarımı arttırdı benimle konuştu. Söyleyin ne kadar şükretsem yeter ? Yetmez. Ayrıyeten ambulansta içtiğim ilaçları görüp "yüksek ihtimalle miden yıkanıcak" diyen sağlık görevlisine rağmen hastanede sadece kanımı aldırıp beni dinlendiren bekleten, bana kıyamayıp midemin yıkanmasını bile engelleyen, hemşirelere "kanı tertemiz hiçbir sorun yok" dedirten Allah'ın şanı ne kadar yüce. Bunları o zaman değil şimdi idrak ediyorum. Ettiren Rabbime şükür. Dilerim ki merhametinden herkese ihsan etsin🌹