Zikir ile henüz 19 yaşımda 2017 yılında tanıştım. Fakat hiç mana olarak anlamaya çalışamadım. Düz bir şekilde sadece zikri yapıyordum. Dolayısıyla tam marifet halini yaşayamıyordum, nefsime yenik düşerek birkaç kez ara verip tekrar başladım. Fakat Rabbim çok şükür ki beni yolunda istemiş, tekrar başladım ve bu sefer büyük bir sınavla karşılandım. Sıkıntı hali ile daha çok sarıldım zikre, daha çok anlamaya çalıştım, daha çok gayret gösterdim. Sonra fark ettim ki ben çok yanlıştaymışım. Buna rağmen Rabbim benden ümidi kesmemiş ve beni yoluna almış. Üstüne o kadar güzel lütuflar yaşattı ki ben eski halimden utandım, kendim layık olmak için Rabbimin izniyle daha çok gayret göstermeye başladım. Tabi ki insanlık hali bazen zayıf anlarda tökezlediğim, nefsime yenik düştüğüm anlar hala oluyor fakat Rabbim o kadar büyük ve affedici ki hep yardımı geliyor çok şükür. Şimdi o sınavlara şükrediyorum, gözlerim açıldı, doğruları öğrenmeye başladım. Anladım ki kader gerçekten gayrete aşıkmış. Daim olsun inşallah. Yaşatan Rabbime de şükürler olsun.