*Allah’ın ve Resulü’nün selam ve bereketi üzerinize olsun sevgili kardeşlerim*
Yıllar önce çok karamsar, hayattan bezmiş, kaygılı, depresif bir halde iken çeşitli arayışlara girdim, en son Rabbimize sığınıp yalvarmaya başladım, “Allah’ım senin dosdoğru yolun neresi, seni seven senin sevdiğin kullar nerede bu dünyada, beni doğru yoluna ulaştır, sevdiklerinin arasına kat” diye dualar ederken buldum kendimi. O zamanlar karışık zikirler çekiyordum ama en çok da tevhit ve salavat çekerken kendimi huzurlu hissediyordum yine de içimdeki boşluk huzursuzluk tam olarak geçmiyordu, ne zamanki internette zikrimizle ilgili yazıların paylaşıldığı bir kardeşimizin blogunu buldum işte o vakit tüm arayışlarım son buldu hamdolsun.
Kardeşimizin blog sayfasına girip yazıları okuduğumda kalbim öyle hızlı çarpmaya başladı ki, gözyaşlarım sel oldu adeta, iki kez okudum baştan sona orada yazan zikrimizi, zikrimizin önemini ve bu zikirle yaşanacak halleri. Sanki yıllardır beklediğim yapbozumun en önemli kayıp parçasını bulmuşçasına sevindim o an. Bu yazıları yazan kişi normal biri olamaz, bunlar kalpten çıkmış Rabbimden gelmiş gibi dedim, buradaki yazılar Allah’ın sevgili bir kulu aşık kulu tarafından yazılmış olmalı diye düşündüm ve hemen o kişiyi bulmam lazım diye arayışa geçtim, dünyanın neresinde olursa olsun ben bu yazıları yazana gideceğim dedim ve blog sayfasında iletişim bilgilerinden kişinin Facebook’una ulaştım, Almanya’da yaşayan gurbetçi yazar bir kardeşimiz çıktı bu kişi, biraz buruk bir sevinç oldu o an içimde. Almanya’ya nasıl gideceğim Rabbim dedim ama sen hak yolunu buldurduysan inşallah oraya gitmemi de bir gün nasip edersin dedim, sonra blog’a tekrar döndüm o an sayfanın altında yer alan yazıyı görmediğimi fark ettim heyecandan, “Buradaki yazıların tamamı veyselkarane.com internet sitesinden alıntıdır” yazmakta idi. Hemen o siteye bakayım asıl kaynak orasıymış dedim ve kendimi güllü sitemizde buldum, resmen cennete düşmüş gibiydim o an, ziyaretçi defterini okudum sitede yer alan videoları izledim adeta içinde kayboldum, ayaklarım yerden kesildi mutluluktan. Ziyaretçi defterinde yazan kardeşlerimizin yaşadığı güzellikleri benim gibi günahkar bir kul da yaşar mı acaba diye geçirdim içimden, inşallah nasip eder Rabbim dedim ve o gün zikre başladım hamdolsun.
Zikre başlar başlamaz kalbime inanılmaz bir huzur geldi, sanki sırtımdaki tüm yükler alınmışçasına hafiflemiş hissettim kendimi, o gün bugündür hayatım muhteşem şekilde değişti, sıkıntılarım alındı, Rabbimin sayısız lütfunu, ne kadar sevildiğimi yaşayarak gördüm, çok mutluyum. Kuluna derdi veren, onu arayışa iten, sonra da dua, niyaz ettirip zikrini buldurup yolunda hizmet ettiren, sevdiklerine kardeş eyleyen Rabbimize ne kadar şükretsem az. Rabbim dosdoğru yolundan hiç ayırmasın, sosyal medyadaki tebliğlerle bizler gibi arayışta olan daha çok insana ulaşmayı nasip etsin her birimize inşallah.