Allah’ın ve Resulünün selam ve bereketi üzerinize olsun canım kardeşlerim
Ben panik atak rahatsızlığım sebebiyle, internette sağlık sorunuma bir çözüm yolu ararken , üveys Veysel Karane zikri ile tanıştım..
Öyle bir haldeydim ki, yaşadığım manevi sıkıntılar içinde ,ölmekten korktuğum için ne ölmeyi istiyor ne de yaşamaktan bir lezzet alıyordum..
Ziyaretçi defteri ve Zikirde yaşananlar videoları bana umut oldu..
NE KAYBEDERİM Kİ,, dedim
DENESEM NE KAYBEDERİM Kİ?? diye düşündüm..
Onca çektiğim sayılı dualar , derdime niçin derman olmadığını da, zikrimizi yapmaya başlayınca anlamaya başladım..
Hep kendi beklentilerimi ,
Allah’ın kulundan beklediklerinin önüne geçirmişim..
Meğer önemli olan,
Benim ondan istediğim , beklediğim değil,
Onun benden istediği gibi kul olmaya çalışmak
O’NUN istediği gibi ZİKRETMEKMİŞ..
O’nun kullarını ne kadar çok sevdiğini, ne kadar merhametli bir Allah olduğunu,
Kendimi tanıdıkça
Rabbime her geçen gün sevgim arttıkça ,
İçimde bitmeyen ve artarak devam eden huzur, yardım, kolaylıkla
Yeni bir yaşam başlamıştı , sanki sihirli bir değnek dokunmuştu yaşamıma..
Hayatım anlam kazandı..
Nerden geldim
Nereye gidiyorum
Bu dünyaya bir geliş amacım olmaydı,,
sorularıma cevap buldum..
Gerçek sevginin ne olduğunu
Ya da olmadığını anladım..
Şu an geriye dönüp baktığımda
7 yıl geçmiş aradan …
Birilerini değiştirmeye çalışırken,
Değişenin kendim olduğunu sadece ben değil
Etrafımdaki herkesin fark ettiği
İçsel yolculuğumda,
Siz düzelirseniz
Biz düzeltiriz ayetini yaşadığımı çok sonradan fark etmiştim..
Panik atak hastalığım mı!?
Zikirle eser kalmamıştı..
Ve daha bilmediğim nice hastalıklarımı aldı rabbim ..
O’nun
Şanı da çok yüce…
İçimde
Doğru yolda olmanın huzuru,mutluluğu ile ,
Allah ve resulune duyduğum sevgi
Sevdirme isteği
Nefsin her türlü gelecek kaygı korkusu
yerine ,,
sevdiğim Allah’ı diğer kardeşlerime de sevdirme isteği çabasıyla beni bu güne eriştiren ,
Kulluğun bireysel ve aracısız olduğunu öğreten
Öğrettiklerini de
Öğretmemize izin veren Allah’ıma hamd olsun…