ZİKİRLE TANIŞMAM
YENİDEN GELMEK DÜNYAYA
YEPYENİ BİR SAYFA AÇMAK HAYATA
TUTUNACAK BİR DAL BULMAK
NEFES ALIYORUM, YAŞIYORMUŞUM DİYEBİLMEK....
DİBSİZ KUYULARDAN ENGİN DENİZLERE YOL ALMAK....
KARANLIKLARDAN AYDINLIĞA ÇIKMAK....
ÖYLE BİR AYDINLIK Kİ BİR ÖMÜR SÜREN
AYAKLARIN YERDEN KESİLMESİ
HUZUR DERYASINA DALMAK
BİR MUCİZEYE TANIK OLMAK...İŞTE ÖYLE BİRŞEY
Sosyal medya üzerinden Veysel Karane sayfasına ulaşmış ve ordan ziyaretçi defterini okumaya başlamıştım. Yaşamak dahi istemediğim, sadece kızım için hayatta kalmaya çabaladığım, çok ama çok zorlandığım bir dönem... Yataktan çıkamazken,öyle bir ruh hali içindeyken, yürüyüşlere çıkmaya başlamıştım, hiç unutmam, ki unutmam mümkün değil zaten o zamanlarda ki duygularımı yaşadıklarımı, sitedeki ses kayıtlarını dinliyordum yürüyüşlerimde, mübalağa etmeden söylüyorum ki gerçekten ayaklarım yerden kesilmişti....yani yeniden gelmiştim dünyaya, nefes almaya başlamıştım, kapkaranlık dünyamda artık bir ışık yanmıştı.İğne ucu kadar ışığı olmaz mıydı insanın benim yoktu işte,zifiri karanlığın ortasında kalakalmıştım.Bu karanlığın ortasına kandil yakılmış gibiydi artık..Tıpkı Abdulkadir Geylani Sultanımızın dediği gibi, "Karanlıkta yürürken Allah yetişir ve kandiline yağ koyar,böylece ilminde seni aydınlatır".Bu ne güzel bir aydınlatma! Böyle Allah sevilmez mi!
Ben zerre ışık ararken Rabbim zikirle gözlerimi kamaştıracak,dünyamı aydınlatacak ışığa kavuşturmuştu.Ayaklarım havada yürüyordum resmen. İnanılır gibi değildi söylenilenler....kabıma sığamıyordum, herkese anlatmaya başlamıştım zikri,doğum günlerinde arayıp; size hayatınızın en güzel hediyesini veriyorum deyip ,zikri anlatıyordum.Seneler geçti hala anlatmaya devam ediyoruz şükürler olsun ki!Peki neden mi anlatıyoruz sizde yaşayın istiyoruz bizim yaşadığımız kolaylıkları, güzellikleri,lütufları..
Ne değişti hayatınızda? diye soruyorlar...
Ne değişmedi ki! Yeniden doğmak ne demek, yeniden yaratılıyorsunuz ,yeniden inşa ediliyorsunuz hem de öyle naifçe ki hayran kalmamak mümkün değil, gerçekten muazzam..
Yaşadıklarımızın, hissettiklerimizin tarifi pekte yok aslında, ancak yaşadığınızda anlayabileceğiniz haller duygular...işte tamda bu yüzden yaşa ve gör diyoruz.
(Ama ben yinede yazmak istiyorum, çünkü biliyorum ki benim durumumda olan çok kardeşimiz var, onlara ışık olmak çok isterim. Kanser hastalığım alındı mesela, belki çok inandırıcı gelmeyebilir ama gerçek bu.. kemoterapi, radyoterapi hem de bayağı uzun süren bir tedavi sürecim olmuştu, öyle erken teşhis falan da değildi ama ben artık üzerinden kaç sene geçti onu bile unuttum düşünün ki! Çok şey var elbette ki yazacak ama ben bu konuda zorluk yaşayan kardeşlerimiz için yazıyorum, Üveys Veysel Karane zikiri ile tanışana kadar çok acılar çektim,çok zorluklar yaşadım,siz çekmeyin,siz yaşamayın isterim , bunları yazmamdaki tek gaye bu 🤗)