Allah'in ve Resulu'nun selam ve bereketi üzerine olsun Canim Kardesim! Bizler neden sürekli teblig ediyoruz biliyor musun? Bir col dusun, insanlar yanyana durmaksızın yürüyor.Sen bir yol buluyorsun.Gunes tam kararında, yol kenarları ağaçlar ve yeşillikler dolu,şırıl şırıl sular akıyor,mis gibi bir hava var,muhteşem çiçekler ve onların kokuları etrafta,tertemiz ferah bir hava sokuyorsun her nefeste,hiç korkuyorsun yırtıcı bir hayvan ya da gizemli bir yaratık cikar mi diye,karnını doyuran,su icmen zor değil tek hedefin yolun sonundaki sevgili..Askla,şevkle koşuyorsun O'na dogru... Sen de tutup bu güzel yola çekmek istemez miydin sıcağın anlinda susuz kalan,aç kalanı.Birakir miydin insanları gözgore göre aç,susuz,nefessiz,sevgisiz yanından geçip giderkenYapmazdin,yapamazsın değil mi kardeşim? Oyleyse biz nasıl bırakalım kardeslerimizi çöle,susuzluğa,açlığa ve nefessizlige?